Reisverslag

Cuzco (Peru), 11 november 2000

Eindelijk in Cuzco aangekomen!!! En daarvoor hebben we heel wat busuurtjes achter de rug. Ontzettend mooi om vanuit het busraampje het Andesgebergte te ontdekken. Waar het aan de kust vooral zand is, is het Andesgebergte heel gevarieerd. Van kale rotsen tot kleurige gesteenten en van besneeuwde bergtoppen tot groen begroeide valleien. Dit mooie uitzicht heeft de pijn van de arme spieren iets verzacht. De eerste tussenstop was Ayacucho: een klein studentenstadje. Leuk, maar weinig te beleven. Mooie gelegenheid om eens een wasje te draaien.

Na twee dagen toch maar weer de moed gevat om in de bus te stappen. Weer een grandioos uitzicht en nog pijnlijker spieren. Andahuaylas was dit keer de bestemming: een nog kleiner stadje op zo´n 3000 meter in het Andesgebergte. Hier hebben we de minder praktische dingen van het reizen ervaren. Vincent had wat last van de zware maaltijden van de traditionele keuken. Aye, de geplande reis die de volgende dag zou plaatsvinden toch maar uitgesteld.

Gedwongen tot uren kaarten op het plein. Dit tafereel moet voor een dergelijk stadje een bezienswaardigheid zijn geweest. Voordat we het wisten hadden we tientallen toeschouwers. De echte opletters waagden het na een aantal spelen mee te doen. Heel mooi om op die manier contact te leggen met de lokale bevolking.

Na uiteindelijk nog een laatste nachtelijke busreis in Cuzco aangekomen. Hier hebben we een tweede cultuurshock ervaren. Werkelijk enorm veel toeristen en backpackers. Dit is wel weer even wennen, maar vooral ook erg lachen: je schaamt je bijna dat je zelf ook ´toerist´ bent. De kledij en het gedrag van de meeste westerlingen slaat echt alles. Groot vermaak dus tijdens de herstellende uurtjes op het grote ´Plaza de Armas´. Cuzco is een heel mooie stad waar we naar verwachting wel wat daagjes zullen verblijven.

Bezoektip: Cuzco staat in onze 'Standaard Top 10'