Reisverslag

Cuzco (Peru), 28 november 2000

We hebben het gered! En dat viel nog niet eens heel erg mee hoor.. Best een zware tocht, de Inca-trail . Maareh, als we eventjes op mogen scheppen, we waren samen met een Israëlische jongen het best in vorm.

De tocht bestaat dus uit vier wandeldagen dwars door het Andesgebergte, op zoek naar de afgelegen Inca-ruïnes. Een onvergetelijke tocht. Nog het meest onder de indruk waren we van de gebergten en de heel mooie uitzichtpunten op duizenden meters hoogte. De route werd door onder andere de Inca-boodschappers gebruikt om van stad naar stad te lopen (tussen 1100 en 1500 na christus). Een zware route: over bergpassen, door de jungle en langs steile afgronden.

De eerste dag viel nog best mee, niet al te steile klimpartijen, een leuke groep en zelfs de gids had niet beter gekund. Voordat we gingen slapen werd ons leuk medegedeeld dat de bergpas (de hoogste!!) waar we uitzicht op hadden de tweede dag beklommen moest worden. Dat werd dus een slapeloze nacht in een koude tent. De tweede dag was dus een dag om af te zien. Te beginnen met een klim van in totaal 1200 meter (naar een hoogte van 4200 meter). Deze bergpas eiste zijn tol: een van de groepsleden moest afhaken en twee werden ziek. Bovenop werd de moeite niet echt beloond. Een akelige regenbui en krachtige, ijzige windstoten wachtten ons op. Snel dus maar de daling ingezet en een plekje gezocht voor de lunch, met opnieuw een steile klim in het vooruitzicht. Deze dag was zwaar, maar zeer de moeite waard dankzij de prachtige, spookachtige ruïnes en de mooie vergezichten.

De derde en de vierde dag waren minder zwaar, terwijl meer ruïnes langs de route te vinden waren. Allen zijn anders en dus steeds zeer de moeite waard om te bezoeken. De vierde dag moest de span kronen op de zware tocht. Een bezoek aan het beroemde Machu Picchu stond op het programma. ´s Morgens vroeg om 5.30 uur al bij de ´Sun-gate´ om de zonsopgang te bewonderen. Helaas, wat mist belemmerde dit schouwspel. Machu Picchu was enorm! Wat een bijzondere plek. Deze grote verlaten Inca-stad heeft voor velen nog steeds een raadselachtige geschiedenis, wat de ruïne wellicht nog indrukwekkender maakt.

Die avond moesten we afscheid nemen van de groepsleden, omdat wij een nacht in Aguas Calientes -het stadje bij Machu Picchu- zouden blijven. Dit zeer kleine stadje is op zich al een hele bezienswaardigheid. Alles draait om het station, waar ieder die Machu Picchu wil bezoeken aankomt. Er is geen andere mogelijkheid van vervoer in en naar dit stadje. Hier in dit stadje kwamen wij voor de tweede keer in aanraking met de Peruaanse criminaliteit. Op de markt kregen wij tijdens een transactie ongemerkt een vals tien-soles-biljet in bezit. ´s Avonds in een restaurant werd dit ons duidelijk, het biljet werd geweigerd bij het afrekenen. De volgende dag dus terug naar het marktkoopvrouwtje, die ons weigerde een goed biljet te geven. Opnieuw een politiekwestie dus. De aardige agent zorgde ervoor dat wij toch een goed biljet in handen kregen.

Machu Picchu, die we die dag voor de tweede maal bezochten was ditmaal vanaf grote hoogte (opnieuw een steile klim) beter te zien. Urenlang hebben we de mooiste Inca-stad vanaf de top van de berg bewonderd. ´s Avonds vertrokken we naar Ollantaytambo, waar we de volgende dag onze laatste ruïne hebben bezocht. Einde van dit Inca-hoofdstuk dus.

Vanavond zullen we Cuzco verlaten om in Puno onze reis voort te zetten. Puno ligt aan ´Lake Titicaca´ waarvandaan de Floating Islands kunnen worden bezocht.

Last of all, we want to say ´Hi´ to our Inca-trail group members (who promised us to visit our website): We´ve had a great time during the trip. Thanks for that.

Bezoektip: de Inca-trail naar Machu Picchu staat in onze 'Standaard Top 10'