Reisverslag

Pisco (Peru), 29 oktober 2000

Het is nu pas echt begonnen. Met zonsondergang naar bed, zonsopgang weer op pad, geen benul van datum en tijd (nu al en voornamelijk omdat het horloge: Hema (19,95) ons meestal in de steek laat). Inmiddels maken we al veelvuldig gebruik van het lokale OV. Een leuke manier om het land te leren kennen. Je hebt heel veel geduld nodig en een portie lef, maar je komt waar je wilt komen en ziet onderweg veel van het land.

Onze dagen in Lima weren turbulent. Constant heerst er de spanning van het volk dat in opstand is tegen 'dictator Fujimori'. In het centrum van Lima hebben we het gewaagd ons te voegen bij een meute demonstranten. Maar het gaat echt op z'n Zuidamerikaans: met een brede glimlach en erg theatraal. Uiteraard hebben we alle mooie plaatsen in Lima bezocht, maar details zullen we jullie besparen.

Na vier dagen in Lima wordt de drukte en de smog je bijna te veel, dus hebben we onze toevlucht gezocht in het 'vrome' plaatsje Pisco, ten zuiden van Lima. Hiervandaan kunnen we de indrukwekkende wildlife- en natuurreservaten gemakkelijk bezoeken. In de uren, reizend van Lima naar Pisco hebben we een stuk westkust kunnen bewonderen. Voornamelijk woestijn met hier en daar een oase. De 'schijnbaar verlaten' dorpjes stralen zoveel armoede uit, dat het onvoorstelbaar lijkt dat daar mensen in wonen. Het wasgoed aan de lijnen vertelt je dat dat toch het geval is.

Vandaag hebben we vanuit Pisco, Ica (nog zuidelijker) bezocht. Niet omdat dit in de planning stond, maar omdat we in Pisco op geen enkele manier aan geld konden komen. 'Mastercard' is hier niet echt gewild. Een paar uur onderweg voor weer een volle buidel geld. Maar een bewonderenswaardig plaatsje was het zeker. Ook hier hebben we weer van de oude culturen kunnen proeven.