Reisverslag

Tarija (Bolivia), 7 januari 2001

We hebben in Santa Cruz een knallende jaarwisseling gehad! De rotjes die ze hier gooien, knallen zo hard, deze zijn vast verboden in Nederland. De luiaards, die op de plaza `in het wild` in de bomen hangen hebben heel wat te verduren gehad.... Wij trouwens ook. Op de plaza midden in de stad zijn we samen met twee Duitsers en twee Zwitsers en (appel)champagne het nieuwe jaar ingegaan. De feeststad Santa Cruz liet het op straat een beetje afweten. Maar ons eigen feestje was er niet minder om. De `echte` feesten waren binnen de muren en voor ons budget véél te duur.

Vanaf Santa Cruz zijn we met de trein naar Yacuiba gereisd. Niet alleen de treinreis was een hele belevenis, het kopen van de kaartjes was eveneens een strijd om leven en dood. Een degelijke rij voor het loket, dat kennen ze hier niet. Knokken voor de juiste kaartjes dus. De reis was slapeloos (`s nachts), maar aangenaam. Vooral de uitzwaaiende kinderen overal op straat waren een vrolijk tafereel.

In Yacuiba zijn we maar heel kort gebleven. Het ging ons vooral om de busrit die richting Tarija zou leiden. Deze busrit is erg indrukwekkend. Uren lang door de zuiderlijke jungle, gevolgd door het rotsachtige berglandschap rondom Tarija. In Tarija hebben we wederom een paradijsje ontdekt. In een prachtige vallei stroomt een wild riviertje. Na een avontuurlijke wandeling, klimmend, klauterend en springend van rots naar rots, kwamen we bij een 60 meter hoge waterval. Prachtig! We konden het niet laten om die 60 meter naar boven te klauteren en werden daar blij verrast door een heerlijk meertje, waar een verfrissende duik de hoognodige verkoeling bracht. In Tarija willen we nog twee dagen blijven, waarna Villazon aan de beurt is.