Reisverslag

Iquitos (Peru), 18 februari 2001

¨Morgen gaan we weer het water op¨, schreven we op 11 februari in het reisverslag. Helaas... dat werd nog eens 3 dagen later! Onze boot , ´Andrea´ vertrok niet op de 12e. We besloten op een andere boot (een nog mooiere!) de volgende dag dan maar te vertrekken. Gelukkig konden we de nacht in een hutje op de boot doorbrengen. Toen wisten we nog niet dat deze boot, ´Morochita 2´, ruim 2 dagen vertraging op zou lopen. Er moest gewacht worden op de laatste vracht vaten. Uiteindelijk hebben we dus een week met de bemanning op de boot geleefd. Hiervan hebben we er 4 in de haven doorgebracht en 3 op het water.

In de haven was er veel bedrijvigheid, zodat we ons niet hoefden te vervelen. Steeds weer was er ´s morgens het rumoer van welke boten er zouden vertrekken die dag, waarvan vaak maar weinig terecht kwam, omdat de vracht niet was gearriveerd. Passagiers die mee wilden op deze vrachtboten, werden dan na lang wachten zonder pardon naar huis gestuurd. Als er een boot vertok, was het een geduw en getrek om de vrijgekomen plek. Prachtig om te zien hoe deze reusachtige gevaartes met brullende motoren vechten om de beste plek aan de kade; net biggen die vechten om een speen bij het moederdier...

De eerste nacht op de boot was slapeloos. Steeds weer hoorden we hysterisch gelach en gegil. Een van de bemanningsleden moest een druggebruiker zijn, dachten we. De volgende dag hoorden we dezelfde geluiden, uitgekraamd door een jongen die aan het ´karaoken´ was. Al snel kwamen we erachter: dit was een doofstomme jongen!

Ondertussen leerden we de bemanning beter kennen, zodat we ons na 4 dagen helemaal thuis voelden en klaar waren voor vertrek. Echt een hele mooie bootreis, zo dwars door de jungle. Af en toe werden er met de speedboot nog wat passagiers uit de jungle geplukt die eveneens meewilden; inclusief een deel van hun veestapel en de visvangst van de afgelopen week... Deze mensen sliepen in hangmatten net als alle andere passagiers, die niet net als ons een hut hadden. Luxe, zo'n hut? Niet echt, gezien je de hut moest delen met tal van 7cm grote torren...

De derde dag werden we door 2 leden van de bemanning getrakteerd op een middagje waterskiën. Echt gigantisch, achter de razendsnelle speedboot over de Amazone razen! Voorzichtigheid werd wel geacht, aangezien er naast dolfijnen ook krokodillen en anaconda's schenen te zitten. Vanuit de speedboot werd inderdaad het silhouet van een krokodil zichtbaar en de dolfijnen zwommen vrolijk rond de boot. ´s Avonds werd nogmaals bevestigd dat er veel leven is in de Amazone, toen bij ondergaande zon tientallen krokodillen-koppen boven het wateroppervlak verschenen. Mooi gezicht, maar wel een griezelig idee dat je daartussen hebt gezwommen.

Vandaag zijn we in Iquitos aangekomen. Het is een vrolijk stadje met veel kleur en zowaar een echte boulevard!

Bezoektip: de boottocht over de Amazone staat in onze 'Extra Top 10'